چقدر خوب است که...

بگذاريم بازي زندگي،خود به خود انجام شود.

مي بينيم در بازي ها،شادي ها وجود دارد.بهتر است بدون دخالت،شاهد شادي ها باشيم.

اصلا اهميت ندارد چه باشد؛ همه چيزذره اي مي تواند واقعيت داشته باشد.

واقعيت را رها مي کنيم؛بدون وابستگي و دلبستگي.

همه چيز اغلب بارها ناپديد مي شود و باز پديدار مي گردد.

مي بينيم به راستي زندگي بازي است.

کاهي در بازي ها احساس برندگي داريم.

گاهي پيروزي ها مقطعي است و شکست ها زود گذر.

کاري براي مانع شدن و يا از پيش بردن وجود ندارد.

همه چيز خود به خود رخ مي دهد و هر لحظه همراه ماست.

همه و همه براي اندوختن بر تجارب ماست.

انها مثل هميشه زود گذر ند،روزانه اند.

در جستجوي چيزي نباشيد؛

چه بسا مانع ايجاد مي کنيد،مانع ديدن آن مي شويد!

اما دل را جست و جو کنيد!

شما دل را جست و جو کنيد،شادي خود به خود رخ مي دهد!

شادي انفجاري دروني است که همانا عشق است!

بیشاز آنكه مرا بفهمند ديگران را درك كنم.

بيش از آنكه دوست بدارند دوست بدارم.

زيرا درعطا كردن است كه مي ستانيم و

در بخشيدن است كه بخشيده ميشويم و

در مردن است كه حيات ابدي مي يابيم.

خودت و ديگران را ببخش .

سعي کن حداقل يک بار هم که شده روش خود را تغيير دهي.

شجاع باشيد حتي اگر شجاع نيستيد به آن تظاهر کنيد ، کسي متوجه تفاوت آن

نخواهد شد.

هميشه لبخند بزن ، اين کار براي تو هزينه اي ندارد اما ارزش بينهايت دارد.

وقت خود را بيهوده صرف کلاهبرداري نکنيد ، تجارت را ياد بگيريد .

براي تدبير و جرات خود دعا کن نه براي مال و ثروت دنيا .

پير شو اما از کارافتاده نشو .

غصه ي اشتباهات گذشته را نخوريد ، از آن ها درس بگيريد و بگذريد.

در ارتباط با افرادي که چيزي براي از دست دادن ندارند ، آگاهانه رفتار کن.

به ياد داشته باش که برندگان کاري را انجام مي دهند که بازندگان نمي خواهند

انجام دهند.

فرصت ها را جستجو کن . جاي قايق در بندر امن است اما به مرور کف اش

پوسيده مي شود .

کلمه "فرصت" را جايگزين "مشکل" کن .

نيمه شعبان توشد    پر پروانگيم    بهانه زندگيم    سند بندگيم

فيض حق يابم اگر دست تو باشد دستگيرم.

پدر دوستت دارم

به نام سخت کوشترين عاشق دنيا. به نام شمعي که سوخت تا من باشم.به نام پدر.

لبخند کلید قلبهاست .

كاش وقتي آسمان بارانيست از زلال چشمهايش تر شويم.

وقت پائيز از هجوم دست بادكاش مثل پونه ها پرپر شويم.

كاش با رغبت پرستاري كنيم. از نگاه زرد گلهاي گلدانهاي ياس

و به نگاه سرخشان عادت كنيم. كاش دلتنگ شقايقها شويم

كاش شب وقتي كه تنها ميشويم باخداي ياس ها خلوت كنيم.

كاش فاصله هاي ميان خويش رابا خطوط دوستي مبهم كنيم.

كاش با حرفي كه چندان سبز نيست قلبهاي نقره اي را نشكنيم.

ما همه روزي از اينجا ميرويم

...كاش